Uroczystość zaprzysiezenia Prezydenta [NARRACJA]

[Erik Otton von Hohenburg]

Zgodnie z poleceniem Prezydenta Erik zaprowadził gości do Sali w której planowane było zaprzysiezenie. Goście rozsiedli się i ucichli wsłuchując się w słowa przysięgi składanej przez Prezydenta Egvallandu. 

[Harrison Wells]

Praktycznie na kilka/kilkanaście minut przed oficjalnym rozpoczęciem ceremonii pod bramy zamku zajechał czarny samochód z którego wysiadł Gubernator Koribii. W te pędy założył na siebie marynarkę i zauważalnie szybkim krokiem udał się do sali gdzie miała odbyć się cała ceremonia.

[Henryk Wespucci]

Delegacja Volkianu tymczasem piła w najlepsze...

- Władziu! Poleję Ci klina. Prowadzisz? Nie szkodzi! Jedziesz ze mną, nikt Cię tu nie zatrzyma. Włączysz niebieskie i będziemy sobie rajdy po Kanungadzie urządzać - zaśmiał się Henryk.

Tymczasem po zobaczeniu że Prezydent-Elekt przybył Henryk podbiegł do niego, składając mu szczere, prywatne gratulacje z okazji dostania tak ważnej fuchy. Następnie skierował się ku sali tronowej, znów zajmując miejsce wyznaczone przez organizatorów.

[Aris Kostas]

I sekretarz Komitetu Centralnego Unii Egvaliańskiej Roman de Qo, podszedł do Prezydenta-elekta z godłem państwowym oraz z kartką, na której znajduje się tekst przysięgi.
- Panie Prezydencie-elekcie, proszę o położenie ręki na godło Egvallandu oraz o złożenie przysięgi. - powiedział de Qo.
Kostas położył rękę na godle. Nie spojrzał się w ogóle na tekst przysięgi i zaczął mówić:
- Obejmując z woli Narodu urząd Prezydenta Egvallandu, uroczyście przysięgam, iż zgodnie z tą konającą Konstytucją, będę strzegł niezłomnie godności Narodu, niepodległości i bezpieczeństwa Państwa, a dobro Ojczyzny oraz pomyślność i dobrobyt obywateli będą dla mnie zawsze najwyższym nakazem, oraz przysięgam stworzyć nową ustawę zasadniczą Egvallandu, która będzie wprowadzać idee egvalizmu w życie. Tak mi dopomóż Boże wszechmogący!

[Leszek Ebe-Grüner]

I tak po wypiciu kieliszka miodu pitnego, udał się do sali w której odbywać będzie się zaprzysiężenie nowego prezydenta Egvallandu. Tymczasem zająłem miejsce, obok szanownego pana Wespuciego w 1 rzędzie i powiedziałem mu

-Już nie mogę doczekać się zaprzysiężenia. Ogólnie mają tu pyszną pieczoną kaczkę, kosztowałeś jej Henryku?

[Henryk Wespucci]

Henryk obrócił się w stronę Leszka, wyjmując z kieszeni srebrną, grawerowaną piersiówkę...

- Jasne. A próbowałeś tej volkiańskiej wódki? O wiele lepsza, od tego co tutaj dają - pokazał piersiówkę napełnioną bezbarwnym, płynnym szczęściem.

[Erik Otton von Hohenburg]

R. de Qo po wyrecytowaniu słów przysięgi przez Prezydenta rzekł:

- na mocy nadanej mi władzy orzekam, że od tej chwili Prezydentem Egvallandu jest Aris Kostas!

Po wypowiedzeniu tych słów, na Sali Tronowej zapanowała euforia, zgromadzeni goście zaczęli klaskać i gratulować Panu Prezydentowi. 

[Leszek Ebe-Grüner]

Leszek tym samym odpowiedział mu

-Każdy wie że volkiańska wódka jest najlepsza. Ale miód pitny też nie był taki zły.

[Waksman]

Waksman począł wymachiwać flagą Egvallandu w geście gratulacji i euforii. Delegecja Muratycka - Kaspar Waksman, MSW Muratyki Jøef Kär oraz MSZ Hildegarda Bendër, poczęła skandować hasła na cześć Egvallandu, Federacji Nordackiej oraz Arisa Kostasa, a także Aleksandra van der Egvala.

[Leszek Ebe-Grüner]

Następnie postanowiłem po zakończeniu zaprzysiężenia podejść do pana Erika i tym samym zapytałem go

-A czy będą jeszcze jakieś atrakcje po tym zaprzysiężeniu? Bo ja byłbym chętny w ucztowaniu tej, jakże ważnej uroczystości.